آشنایی با انواع قارچ های خوراکی و دارویی:
قارچ كله ميموني
قارچ كله ميموني با نام علمي ""Hericium erinaceus از خانوادهHericiaceae و راسته Russulales مي باشد. اين قارچ داراي پليساكاريدها، تريترينها، آدنوزين، ارگوسترول و آلكالوئيدهاي مخصوصي است. از خواص دارويي اين قارچ ميتوان به جلوگيري از رشد تومور، تقويت سيستم ايمني، بهبود حركات معده و روده، درمان بيخوابي، بازسازي سيستم نوروني و بهبود گردش خون اشاره كرد.
1- به وضوح عمر را طولاني مي كند. 2- در ماني براي آبله مرغان و زوناست. 3- چين و چروك ها را تقليل مي كند. 4- از ابتلا به سرطان جلو گيري مي كند.5- از پيدايش نشانگان نا مطلوب يائسگي جلو گيري مي كند. 6- بواسير را از بين مي برد. 7- ماهيچه پا ها را تقويت مي كند. 8- ورم مفاصل (آرتريت) را درمان مي كند. 9-چاقي و اسهال را بر طرف مي كند. 10- درد مفاصل و كمر درد را درمان مي كند . 11- انواع آبسه را درمان ميكند. 12- گرفگي شريان ها و مرض قند (ديابت) را درمان مي كند. 13- اختلالات بيخوابي را از بين مي رود . 14- از توليد سنگ مثانه و ناراحتي هاي كبدي پيشگيري مي كند. 15- موها را سياه مي كند و از ريزش آن جلوگيري مي كند.
پروسه کمپوست سازی از 2 فاز زیر تشکیل شده است: • فاز1: مخلوط کردن مواد اولیه و تامین رطوبت • فاز2: پاستوریزه کردن وآمونیاک زدایی • مواد اولیه کمپوست عبارت است از : • 1- کاه و کلش گندم • 2- کود مرغی • 3- سنگ گچ • 4- سنگ آهک •انواع کمپوست سازی در جهان عبارتند از: • 1- بلند مدت • 2- کوتاه مدت • 3- سرپوشیده پروسه کمپوست سازی در کف هوادهی و بونکر : طول پروسه کمپوست سازی در این سیستم (کف هوادهی و بونکر)به ۱۶تا۱۷ روز کاهش یافته است و نیز به خاطر وجود سیستم اسپیگت این مدت زمان در فصول مختلف نیز تغییری نمی کند. در گذشته مدت زمان پروسه به خاطر استفاده از روش سنتی و استفاده از قالب در حدود ۲۰تا۲۱ روز به طول می انجامید. کلش: کلش مورد استفاده بايد از نوع سر کلش و کلاس یک باشد. کود مرغ: استفاده از کود مرغ شمال که دارای مقدار زیادی سبوس برنج است، به علت وجود کلوخه کود درجه دو شناسایی مي شود. ولی به خاطر استفاده از دستگاه میکسینگ لاین کلوخه کاملا خرد شده و آسیاب می شوند و صدمه ای به کمپوست وارد نمی شود. استخر پریوتینگ: این استخر به عمق ۱متر به طوری ساخته مي شود که لودر به راحتی وارد آن شود وکلش ها را زیر و رو کند. پرس کلش ها را از هم باز می کنند و در استخر پیش نم می ریزند.ارتفاع آب درون استخر در حدود۲۰تا۴۰ سانتی متر می باشد.سپس کلش ها توسط لودر کاملا به هم می خورد وتوسط آب چاله کودسازی خیس می شوند. عمل همزدن کلش دو بار انجام می گیرد و در روز سوم کلش ها را روی پیست تخلیه می کنند. افزودن کود مرغ: بعد از انتقال کلش آبگیری شده از استخر پریوت به روی پیست در حدود ۷۰تا۷۵ در صد کود مرغ به کلش افزوده می شود. کود مرغ توسط میکسر کاملا با کلش مخلوط می شود و سپس به صورت خطی روی پیست قرار می گیرد. دستگاه میکسینگ لاین: این دستگاه از مخزن ورودی کمپوست ، تسمه نقاله، هاپر کود مرغی تشکیل یافته است. روش کار این دستگاه به این صورت است که ابتدا کمپوست توسط لودر داخل مخزن ریخته می شود و پس از پر شدن آن کمپوست روی نوار نقاله به حرکت در می آید. کود مرغ نیز توسط دستگاه دوم که تمام هیدرولیکی است پودر شده و بر روی کلش ریخته می شود و با هم کاملا میکس می شوند و از انتهای دستگاه تخلیه می شود. کف هوادهی: پس از افزودن کود مرغ به کلش کمپوست را وارد کف هوادهی می کنند.در کف هوادهی اکسیژن مرتبا از کف و از طریق اسپیگت ها به داخل کمپوست هدایت می شود. فن هوادهی هر ۲۰دقیقه یکبار به مدت ۵ دقیقه روشن می شود و هوا را می مکد و از داخل کلکتور در زیر کف هوادهی می دمد. فشار داخل فن ٧۵۰۰ پاسگال می باشد. فعالیت فن در کف هوادهی باعث ایجاد دمای مناسب(حدود۴۵ درجه) برای رشد طیف مزوفیل در این دوره می شود. کف هوادهی مجهز به سنسورهایی است که همواره دمای کمپوست را می خواند و به کامپیوتر منتقل می کند. این سنسورها از نوعRTC هستند که به علت وجود یک قطعه برد اعداد را خود به خود به دما تبدیل می کند. جنس لوله های به کار رفته در سیستم اسپیگت پلی اتیلن فشار قوی می باشد. قسمت اول پروسه تا بدینجا در حدود ۶ روز به طول می انجامد بونکر: در بعضی از کارخانجات به جای قالب از بونکر استفاده می کنند بدین صورت که سه بونکر در کنار هم می سازنند.کمپوست مرحله به مرحله از یک بونکر به بونکر دیگر وارد میکنند. سازه سیمانی است که از سه طرف دیوار دارد و فقط از روبرو باز است کف آن با لوله های پلی اتیلن لوله کشی میکنند این لوله ها به صورت موازی و از همدیگر 40 سانتیمتری و از دیوار ها 20 سانتیمتر فاصله دارند. محل عبور لوله ها را با علامت مشخص می کنند و روی این لوله ها را با بتون می پوشانند. بعد از خشک شدن بتون بر روی لوله ها سوراخ هایی به فاصله 30 سانتیمتر و به صورت لوزی تعبیه میکنند و اسپیگت هایی به قطر 5 میلیمتر روی این سوراخ ها می چسبانند. این لوله ها را به هواساز مخصوص بونکر وصل می کنند تا هوای مورد نیاز فرآیند کمپوست سازی را تامین کند. کمپوست بعد از 3 روز از بونکر اول به دوم و بعد از 3 روز از بونکر دوم به بونکر سوم و بعد از این کمپوست آماده فاز دوم می شود. طرز قرار گرفتن اسپیگت ها به صورت فرم مثلثی است. به عبارت بهتر اسپیگت ها طوری قرار گرفته اند که به جای اینکه روبه روی هم باشند هر اسپیگت مابین فاصله اسپیگت ردیف جانبی خود قرار گیرد. در هنگام ورود کمپوست از بونکر۱ به بونکر۲، سنگ گچ را به آن می افزایند و آنها را با هم کاملا میکس می کنند. دستگاه بونکر فیلر: این دستگاه دارای یک بوم متحرک است که با حرکت چپ و راست آن باعث انتقال کمپوست به همه نقاط بونکر و یا کامیون می شود و آنها را پر می کند.این دستگاه ابتدا کمپوست را پوش می دهد و سپس درون بونکر را پر می کند. نوار زنجیر این دستگاه از جنس استیل می باشد و این دستگاه نیز ساخت ایران می باشد و با هزینه ای در حدود ٣٠تا ۴۰میلیون می توان آن را تهیه نمود. تونل پاستوریزه: تونل پاستوریزه دارای دریچه ورودی هوا و سیرکوله و نیز دریچه اگزوز می باشد. در زیر هر کدام از این دریچه ها یک سینی جمع آوری قطرات آب وجود دارد که دقیقا در زیردریچه نصب شده است و نیز دارای لوله پلاستیگی است که در صورت جمع شدن آب درون سینی به وسیله آن تخلیه می شود. جنس دیواره های تونل از ایتونگ و لایه ای سیمانی است . ایتونگ یک عایق حرارتی محسوب می شود و از اتلاف انرژی گرمایی تا حد زیادی جلوگیری می کند.کف تونل از تیرچه هایی به عرض ۱متر که کاملا در هم کلاف شده اند تشکیل یافته است.این تیرچه ها آنقدر مستحکم ساخته شده اند که وزن لودر را تحمل می کنند و هیچ گونه آسیبی نمی بینند. کنارهءتیرچه ها بر روی دیوارهءآجری فیکس شده است. دیوار وسط زیر تیرچه که در بعضی از واحدها به کار رفته برای ایجاد مقاومت بیشتر در تیرچه هاست که مشکلاتی از قبیل بر هم زدن تعادل حجم هوای ورودی از زیر تونل را به همراه دارد. در واقع این تیرچه ها و نیز نحوه مستقر شدن و کلاف شدگیشان باعث استحکام و تحمل وزن بیشتر آنها گردیده است. ارتفاع پر کردن تونل تا خط قرمز یعنی در حدود ۲تا2/20متر می باشد و میزان برداشت کمپوست در هنگام تخلیه تونل تا ارتفاع حدود 1/80 متر می باشد. کمپوست خارج شده از تونل دارای رطوبت مناسب و نیز طیف گسترده ترموفیل بوده به طوری که سرتاسر کمپوست به رنگ سفید در مي آيد و کمپوست کلاس یک بالا بدست خواهد آمد. دستگاه کمپوست بلوک: دستگاه از اجزای مختلفی تشکیل شده است. ابتدا در قسمت اول آن کمپوست توسط لودر از سالن خارج شده و درون مخزن اصلی دستگاه ریخته می شود. کمپوست از طریق تسمه نقاله به حرکت در می آید و توسط غلتک های مخصوص پوش داده شده و بافت آن کاملا از حالت فشردگی خارج شده و از هم باز می شود.سپس بذر از طریق یک هاپر بر روی کمپوست ریخته می شود و با آن کاملا مخلوط می شود. بااین دستگاه و با تنظیم سرعت ورود بذر، همواره مقدار بذر مصرفی کنترل می شود. مقدار بذر مصرفی حدود۱۲ کیلوگرم به ازای هر تن کمپوست می باشد. بعد از افزودن بذر به کمپوست، کمپوست وارد قالب های متحرک و از آنجا وارد قسمت شیرینک می شود و به صورت بلوک های ۲۰ کیلویی بسته بندی و شیرینک می شود. بلوک ها پس از بسته بندی بر روی تسمه نقاله حرکت کرده و وارد سایت بارگیری می شوند و از آنجا توسط کامیون ها بارگیری شده و به سالن های کشت منتقل می شوند. ویژگی های یک کمپوست مرغوب • 1- بوی آمونیاک ندهد. • 2- نرم و قابل انعطاف باشد. • 3- وقتی روی هم فشار می دهیم به حالت اول باز گردد. • 4- رطوبت 67تا 70% باشد. • 5- محتوی نیتروژن 2 تا 2/3 باشد. • 6- نسبت کربن به نیتروژن 1/17 باشد. • 7- pH آن 7.5 باشد. • 8- EC آن بین 0.5 تا 1 میلی موس باشد.
کامبوچا ترکیبی از تعدادی باکتری و مخمرهایی با شیوة پرورش مخصوص است. این موجود زنده چای شیرین شده را تخمیر می کند و چای کومبوچا را به وجود می آورد. طعم گوارای آن احساس شادابی به آدمی می دهد. مقدار مخمر موجود در آن باعث می شود که حتی بعد از ریختن در بطری کماکان فعال باقی بماند. امروزه، آن را وسیله ای برای پیشگیری از بسیاری بیماریها می شناسند
معرفی : پپینو به عنوان یک سبزي میوه اي جدید در ایران با نام علمی Solanum muricatum گیاهی است علفی، بوته اي و چندساله از تیره سیب زمینی است . این گیاه همانند گوجه فرنگی کشت می شود دارای ساقه اصلی به نسبت خشبی، داراي رشد بالا رونده، در حدود 75 سانتیمتر ارتفاع و چندین ساقه است. به طوريکه پیکر آن شبیه به بوته هاي بالارونده گوجه فرنگی در مقیاس کوچک به نظر می رسد. دارای طعمی شبیه پاپایا و کمی خوشمزه تر از آن است . پینو یک گیاه پارتنوکارپ است نام های دیگر : نام انگلیسی این میوه به طور مستقیم از واژه اي اسپانیایی گرفته شده که به معنی خیار میباشد . نام های دیگر پپینو عبارتند از : • Pepino Dulce • Melon Pear, • Melon Shrub, • Pear Mellon عناصر غذایی تشکیل دهنده : پپینو دارای ارزش غذایی کم و حاوی 7درصد کربوهیدرات است. محتوای آب آن بالای 90 درصد است و خاصیت مدر دارد. میزان ویتامینهاي موجود در این میوه بالا بوده و اثرات دارویی، نظیر خواص ضد توموري از دیگر ویژگیهاي این گیاه می باشد . میوه رسیده پپینو حاوي 5/9 درصد مواد جامد محلول، 6/4 گرم در صد گرم قند، 06/0 گرم در صد گرم اسید و25/34 میلی گرم در صد گرم ویتامین c می باشد . از جمله ترکیبات معطر در پپینو نیز موادي چون استرها، آلدهیدها، کتونها، ترپنها، الکلها و همچنین مزیفوران و بتاداماسنون قابل ذکر هستند. پپینو همچنین حاوي میزان نسبتاً مناسبی ویتامین A است . محتوی مقادیری ید است که برای درمان گواتر توصیه می شود . زیستگاه : گیاه پپینو بومی نواحی معتدله کوههاي آند، کلمبیا، پرو و شیلی است. پپینو در طبیعت این مناطق ناشناخته است و منشأ آن چندان مشخص نیست. در بعضی از منابع آمده است که منشا پپینو پرو می باشد و در باغ های تاسمانی بهترین رشد را داراست. کشت پپینو قبل از سال 1889 برای اولین بار در سن دیگو توسط فرانسیسکو سانتاباربارا انجام شد . گل: گل های کوچک آبی تا بنفش و مشابه فرم گل سیب زمینی دارد . گل آذین با چند گل Subterminal ، گل 5 تایی و جام گل 2 سانتی متر قطر دارد. پرچم ها کوتاه تر از جام گل است و بساک زرد رنگ است. میوه: میوه پپینو سته با اندازه تقریبی 10 سانتیمتر طول و 6 سا نتیمتر عرض است . وزن میوه ها در هنگام بلوغ 500 تا 100 گرم می باشد . میوه هاي این گیاه طعمی شیرین و دلپذیر شبیه به طعم خربزه هاي عسلی هستند. بعضی از انواع آن در دهان ایجاد طعم صابونی می کنند . دارای تنوع نسبتا زیادی در شکل و اندازه و رنگ است . ارقام بومی دارای بذور زیادی هستند . اشکال گلابی شکل و قلبی شکل پپینو دارای بذر کمتری می باشد . بعضی ارقام پپینو که به اندازه یک توپ بیس بال هستند بدون بذر می باشند. پپینو در رنگ های متفاوت از سبز مایل به زرد تا زرد مایل به نارنجی با نوارهای آبی تا ارغوانی و بنفش می باشد . بعضی از ارقام آن کرم رنگ و به دو صورت ساده و یا راه راه بنفش مشاهده شده اند . اشکال پپینو از گرد تا تخم مرغی است . گوشت میوه سفید تا زرد مایل به نارنجی می باشد . میوه های با کیفیت بهتر کاملا شیرین هستند . میوه پس از 30 تا 80 روز بعد از گرده افشانی بالغ می شود. پپینو براي تشکیل مناسب میوه به شبهاي خنک و روزهاي معتدل 12 تا 25 درجه نیاز دارد . به طور يکه دماي کمتر از 10 درجه و بیشتر از 30 درجه سانتیگراد بر روي تشکیل میوه اثرات منفی خواهد گذاشت . شرایط آب و هوایی: پپینو در ارتفاعات، عر ضهاي جغرافیایی و خا كهاي مختلف توانایی سازگاري دارد و بوته هاي استقرار یافته این گیاه به تنش خشکی مقاومت نشان میدهند و به سرعت رشد رویشی خود را از سر میگیرند . در مناطقی که میانگین بارندگی در سال از 1000 میلیمتر کمتر است، آبیاري در این گیاه لازم خواهد بود . سازگاری : پپینو گیاه نسبتا مقاوم است که در ارتفاعات مختلف از سطح دریا رشد می کند ، با این حال بهترین رشد را در مناطق گرم و عاری از یخبندان دارد . پپینو می تواند در دمای پایین تر از 27 تا 28 درجه فارنهایت ( 3- سانتی گراد ) زنده بماند اما بسیاری از برگ های آن سست شده و ریزش می کند . در آب و هوای سرد رشد کمی دارد و آب و هوای زیر صفر را تحمل می کند اما دماهای بالاتر را بیشتر می پسندد . هما نطور که در منابع آمده است پپینو براي تشکیل میوه مناسب به شبهاي خنک و روزهاي معتدل نیازمند است و دماي کمتر از 10 درجه و بیشتر از 30 درجه سانتیگراد بر تشکیل میوه آن اثرات منفی خواهد گذاشت و همچنین دماي بالا در بهار و تابستان مانع تشکیل گل میشود . دماي بالا میتواند گلدهی را به تأخیر انداخته و باعث ریزش گلها شود. آبیاری : پپینو حساس به تنش رطوبتی است . سیستم ریشه آن کم عمق است . به نظر می رسد آبیاری بارانی رطوبت بهتری را برای گیاه فراهم می سازد. آبیاری مکرر در طی چند روز اول بعد از کاشت و سپس در فواصل معین و در صورت لزوم انجام می شود. خاک : این گیاه در خاک های با زهکش مناسب و در شرایط آفتابی رشد بهتری خواهد داشت . رطوبت مناسب خاك براي پپینو براي رشد رویشی 70 درصد ظرفیت کامل زراعی و براي گرده افشانی حدود 60 تا 65 درصد می باشد . بهترین عملکرد را در خاک های حاصلخیز دارد . خاک های با PH خنثی در حدود 6/5 تا 7/5 را می پسندد . مالچ پاشی به توقف رشد علف هرز آن کمک می کند . نیاز کودی : اثرات سودمند کاربرد عناصر معدنی به خاك، براي بهبود رشد گیاه، بیشتراز 2000 سال است که در کشاورزي شناخته شده و در سالهاي اخیر مصرف کودهاي مایع بیشتر متداول گشته است. به طورکلی اهمیت کود در سبز يکاري بیش از سایر زراعتها است. کود کامل بر روي برخی گیاهان هم خانواده پپینو را بررسی کردند و نشان دادند که محلولپاشی برگی بر، صفات رویشی و زایشی این گیاهان مؤثر می باشد. می توان از کود گرانول NPK به نسبت 5-10-10 استفاده کرد. درخاک های خیلی غنی از نیتروژن رشد رویشی پپینو شدید می شود و با کاهش میوه و کیفیت آن مواجه می شود . تکثیر : پپینو به راحتی توسط بذر و قلمه قابل تکثیر است. در ازدیاد از طریق قلمه تولید ریشه به حدي است که معمولاً نیازي به اسپري میست و استفاده از هورمونها نمی باشد. قلمه های 3 تا 5 اینچی مورد استفاده قرار می گیرند . تیمار با هورمون های ریشه زایی باعث افزایش یکنواختی در ریشه زایی و توسعه سیستم های ریشه ای قوی تر می شود. پا گرمایی نیز برای گیاه سودمند است . برای گرفتن قلمه در دسامبر یا ژانویه باید اقدام کرد . قلمه ها به آسانی ریشه دار می شوند. در شرایط مناسب قلمه ها به سرعت ریشه دار شده و آماده کشت در گلدان های تکی می شوند. علاوه بر این ، تکثیر از طریق کشت بافت نیز در این گیاه امکانپذیر است . هرس: پپینو به روش داربستی نیاز به هرس زیادی دارد ولی در روش معمولی بوته ای ، بوته ها به نحوی هرس می شوند که نور کافی به میوه ها برسد. پپینو به روش بوته ای – تک ساقه ای داربستی و 2ساقه ای داربستی کشت می شود. برداشت : برداشت میوه باید در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک صورت گیرد . زیرا میوه بیش از حد رسیده دچار مشکلات فیزیولوژیکی نظیر تجزیه داخلی ، تغییر رنگ و کاهش آب میوه می شود. اگر برداشت بیش از حد زود هنگام باشد رسیدگی لازم صورت نگرفته و میوه طعم و عطر خود را بدست نیاورده و درصد قند آن بسیار کم است. پپینو قابلیت انباری بالا و عمر ماندگاری زیادی دارد. • ارقام مختلف پپینو عبارتند از: • Colossal- Ecuadorian Gold - El Camino • Miski Prolific - New Yorker- Rio Bamba • Temptation – Vista – Toma • Colossal یک رقم عظیم الجثه می باشد که دارای میوه خیلی بزرگ، کرم رنگ با نوارهای بنفش تیره ، بسیار آبدار و شیرین و مزه ای شبیه به خربزه دارد. این رقم خودبارور است اما هنگامی که گرده افشانی در آن صورت می گیرد عملکردش افزایش می یابد. • Ecuadorian Gold رقمی خودبارور از پپینو است که گلابی شکل است و در آمریکای جنوبی بیشتر مورد توجه قرار گرفته است . آفات و بیماری های مهم پپینو: از جمله لکه باکتریایی، آنتراکنوز Anthracnose ، blights ناشی از آلترناریا Alternaria spp و Phytophthora spp آفات مختلف شامل عنکبوت های cut worm, hornworm و سوسک های , leaf miner, flea beetle, Colorado potato beetle می باشند. مگس میوه و شته ها ، یک آفت جدی در پرورش پپینو محسوب می شود . پپینو در جهان : پپینو به عنوان یک سبزي جدید در حال حاضر در کشورهاي اروپایی، ژاپن و ایالات متحده آمریکا مورد توجه و مطالعه قرار گرفته است و کشورهاي نیوزیلند و شیلی از صادرکنندگان آن به شمار میروند. گونه های وحشی آن بومی مناطق معتدل کلمبیا ، پرو و شیلی است و به صورت تجاری در نیوزلند ، شیلی و استرالیای غربی کشت می شود . اخیرا ارقام اصلاح شده آن از نیوزلند به کالیفرنیا و دیگر نقاط جهان وارد شده است . پپینو در ایران : از آ نجا که از زمان ورود این سبزي به ایران نیز بیش از 4 سال نمیگذرد بنابراین با توجه به این مسأله کسب اطلاعات پایه اي و شناخت عوامل تأثیرگذار بر عملکرد اقتصادي آن نظیر بستر کشت و تغذیه با توجه به اطلاعات اندك و منابع محدود در مورد این گیاه ضروري به نظر می رسد. محدودیت های کشت پپینو در جهان: مصرف کم آن توسط مردم و عدم شناخت کافی از آن در بین مردم تنوع ژنتیکی زیاد فقدان تکنیک های تجاری پرورش مشکلات حمل و نقل میوه مترجم: مهندس سنندجي
در موسسات پرورش قارچ روزانه مقادیر زیادی از قارچ های صدمه دیده , ریز , بد شکل , پایه بلند و پایه های قارچ از محصول بریده شده به عنوان پس مانده به دست می آید , چون قارچ های مریض , به عنوان یک منبع آلودگی , بایستی با روش خاصی نابود شوند , می توان پذیرفت , که این پس مانده ها از قارچ های نسبتا سالم تشکیل شده اند و با توجه به نوع موسسه پرورش قارچ سرنوشت متفاوتی دارند . مقادیر کم آنها به درون کانتینر زباله ریخته می شوند و مقادیر زیاد آنها در یک مخزن آشغال عمومی جمع آوری شده یا به خارج از موسسه حمل می گردد همچنین همراه با کمپوست مصرف شده فروخته می شود . موسسات بزرگتری که دارای سیلوی مخصوص تهیه ی کمپوست هستند این پس مانده ها را وارد سیکل مجدد کمپوست سازی می کنند , یا این که اخیرا در کشورهای صنعتی به صنایع تهیه اسانس تحویل می دهند , که از آن ها عطر قارچ استخراج می شود . اما در ایران, تمامی پس مانده های قارچ اعم از قارچ های ریز و بد شکل و باقی مانده های پایه قارچ های بریده شده بدون استفاده باقی مانده و به عنوان زباله قلمداد می شوند , در صورتی که همین پس مانده ها از نظر میزان و ارزش غذایی معادل و همتراز کلاهک های سالم قارچ می باشند که روزانه مقدار زیادی از آنها بدون استفاده راهی کانتینر های زباله می شوند . در حاليكه استفاده از قارچهاي خوراكي به عنوان منابع پروتئيني با كيفيت بالا و جايگزين مناسب گوشتهاي قرمز جهت بهبود تغذيه و پيشگيري از خيلي بيماريهاي رايج ناشي از مصرف گوشتهاي قرمز توسط كارشناسان غذايي توصيه ميشود ولي متاسفانه مصرف قارچ خوراكي در فرهنگ غذايي ايرانيان جايگاهي ندارد. سالانه در سطح دنيا به دليل تقاضاي مصرف توسط مردم، بالغ بر 5/4 ميليون تن قارچ خوراكي توليد ميشود ولي در كشور ما به دليل نبود فرهنگ مصرف قارچ خوراكي و پايين بودن تقاضا، تنها 10 هزار تن قارچ خوراكي توليد ميشود و اين توليدكنندگان نيز براي فروش محصولات خود مشكلات فراواني دارند. قارچهاي خوراكي از نظر انرژي داراي مقدار كالري كمي هستند و لذا به عنوان يك غذاي رژيمي براي افرادي كه از چاقي رنج ميبرند و نياز به كاهش وزن دارند توصيه ميشود قارچ استخوان ها را تقويت مي كند، خستگي را رفع مي كند و كمبود ويتامين D را جبران مي كند.". ويتامين D باعث مي شود كه كلسيم در روده جذب شده و بلافاصله در استخوانها بكار رود. پروتئين قارچ تازه در حدود دو برابر پروتئين اغلب سبزيجات و حبوبات بوده و به علت درصد بالاي رطوبت گوشت آن از نظر هضم مانند سبزيجات و حبوبات است. (پروتئين آن 70 تا 90% قابليت هضم دارد) و اصولاً پروتئين قارچ خوراكي از لحاظ ارزش غذايي در حد فاصل پروتئين گوشت و سبزيجات قرار گرفته است و مصرف آن براي ميانسالان و سالخوردگان به جاي گوشت قرمز توصيه ميشود. همچنين يك فرد بالغ حدود 10000 كيلو ژول انرژي در روز نياز دارد و قارچهاي خوراكي به علت داشتن 2/4% وزن تر كربوهيدرات قادرند بطور ميانگين 100 كيلو ژول در 100 گرم قارچ انرژي توليد كنند كه اين ميزان انرژي بر ارزش قارچ افزوده و امكان استفاده از آن را در رژيم هاي غذايي كم انرژي به بهترين نحو فراهم ميسازد. همچنين از آنجا كه قارچ هاي خوراكي داراي درصد كم چربي ميباشد، لذا براي رژيمهاي لاغري بسيار مناسبند. عناصر معدني قارچ نيز بيش از سبزيجات و ميوه جات است. قارچ خوراكي داراي ميزان چشمگيري پتاسيم، مس و آهن است و قادر است فسفر مورد نياز بدن را تأمين كند كه اين فسفر معمولا در تيغههاي كلاهك موجود است. لايه هاي سطحي قارچ نيز داراي مقادير زيادي آهن است كه ميتواند نياز معمول بدن را تأمين كند. مس هم در كلاهك و هم در تيغه ها موجود است. با خوردن 100 گرم قارچ تازه نياز روزانه بدن به پتاسيم تأمين ميشود. عناصري همچون Mn ، Mo و بخصوص Zn به ميزان مناسبي در قارچ خوراكي موجودند كه اين عناصر در فعل و انفعالات آنزيمي بدن نقش دارند. قارچ ها به علت خاصيت كنترل چربي و قندخون براي مبتلايان به بيماري قلبي و ديابت مفيد بوده و بعلت داشتن اسيد فوليك براي اشخاص كم خون مفيدند. با توجه به موارد فوق، قارچ خوراكي غذايي بسيار ارزشمند است كه هم ميتواند در كشورهاي در حال توسعه كه سوء تغذيه مشكل آفرين است نقش مؤثر خود را ايفا كند و هم در جهان توسعه يافته كه مواد غذايي پر انرژي بوفور يافت ميشود، به علت پايين بودن كالري نقش مهمي در تغذيه و تعديل كالري موجود در جيره غذايي جامعه بعهده گيرد. پیشنهادی که در اینجا مطرح می شود این است : با توجه به موارد ذکر شده میتوان از پس مانده های قارچ دکمه ای برای تهیه تنقلاتی مثل چیپس قارچ استفاده نمود . به این ترتیب که تمامی باقی مانده های قارچ شسته و سپس توسط دستگاه اسلاید شده و سرخ شده و به صورت چیپس وارد بازار شوند . این عمل نه تنها باعث تامین هزینه برای قارچ کار خواهد شد بلکه میتوان از این مواد به ظاهر زائد استفاده ی بهینه کرد و نیز چیپس قارچ می تواند جایگزین مناسبی به جای چیپس سیب زمینی شود با این مزیت که عوارضی همانند اضافه وزن و ناراحتی های پوستی و ... را پدید نیاورده و حتی به عنوان یکی از تنقلات مفید و سرشار از ویتامین و مواد معدنی برای کودکان استفاده شود . یکی دیگر از موارد مصرف نیز میتواند تهیه پودر قارچ باشد . در بسیاری از کشورهای عربی برای تهیه غذا از پودر قارچ بیشتر استفاده می شود . میتوان تمام باقی مانده های قارچ را پس از شستشو خشک کرده و آنها را به پودر تبدیل کرد . علاوه بر این , تولید وعرضه ی این محصولات سبب تبلیغ و توسعه ی فرهنگ مصرف قارچ در کشورمان می شود که به نوبه ی خود باعث گسترده شدن صنعت پرورش قارچ و تولید بیشتر می شود .
قارچ کامبوجا یا قارچ منچوری شبیه قارچهای معمولی نیست بلکه اجتماعی از چند مخمر و باکتری است .مزه ترش و شیرین دارد و به علت تخمیرهای مختلف استیکی و لاکتیکی که در آن صورت گرفته است، طعم و مزه خاصی دارد. گروهى از پزشکان و پژوهشگران براساس شواهد و آزمايشهاى انجام شده بر روى قارچ”کامبوجا“ اعلام کردهاند که اين قارچ بهدليل ترکيبات خاص و دارا بودن ”اسيد گلورونيک“ نه تنها مانع از سرطانى شدن سلولها مىشود بلکه رشد سلولهاى سرطانى را نيز متوقف مىسازد. علاوه بر اين، قارچ کامبوجا عاملى مؤثر در جلوگيرى از سکتههاى قلبى شناخته شده و به اعتقاد پزشکان که اثرات اين قارچ را بر روى افراد مختلف مورد مطالعه قرار دادهاند ”کامبوجا“ همان اکسير حيات بخشى است که دستيابى به آن هميشه آرزوى بشر بوده است. زيرا مصرف آن از ريزش موها، چين و چروک پوست و سخت شدن رگها، مفاصل و عضلات که از علايم بالا رفتن سن و پيرى است جلوگيرى مىکند.پژوهشگران مىگويند: بسيارى از کسانى که در مناطق کوهستانى قفقاز يا مناطق روستائى سيبرى مانند ”ياکوتايا“ در اوکراين، تبت يا اسپانيا زندگى مىکنند بيشتر از يکصد سال سن دارند و يکى از دلايل اين طول عمر استفاده از قارچ ”کامبوجا“ است. صدها سال است که مردم آسيا چاى کامبوجا مىنوشند، زيرا مصرف اين نوشيدنى بهعنوان داروئى طبيعي، در مقابله با خستگي، سستي، کششهاى عصبي، علايم اوليه پيري، سختى رگها و عروق، تنبلى رودهها و نقرس، فلجى بدن (M.S)، روماتيسم، هموروئيدها و ديابت نتايج حيرتانگيزى داشته است. ”کامبوجا“ رشد سلولهايى سرطانى را متوقف مىکند.گزارشهاى علمى بسيارى که تاکنون درباره قارچ کامبوجا نوشته شده است نشان مىدهد که نوعى ”آنتىبيوتيک قوي“ در ترکيب قارچ کامبوجا وجود دارد که وجود آن باعث مىشود مواد زائد و سموم بدن دفع شود. به عقيده پزشکان اين مواد در فرآيند شيميائى بدن نقش مهمى ايفاء مىکنند آنها معتقد هستند چاى یا شربت کمبوجا يک ماده غذائى مکمل به حساب مىآيد که مصرف آن سيستم دفاعى بدن را تقويت کرده و موجب جلوگيرى از بيمارىها مىشود. انرژى داخل قارچ کامبوجا باعث مداواى بسيارى از بيمارىها مىگردد، زيرا باعث مىشود تمامى بافتهاى بدن فعال شده و سموم داخل آن را از طريق (عرق، ادرار، مدفوع و...) دفع شود و همينطور روى سيستم گردش خون در بدن بسيار تأثير مىگذارد و آن را کاملاً منظم و تصفيه مىکند. طریقه مصرف چای کامبوجا باید به نحوی انجام شود که مقدار آن از روزی 1فنجان در روز اول به تدریج زیاد شود تا در روز 20، مصرف به روزی 3 فنجان در روز برسد و سپس این مقدار با کاهش تدریجی به 1 فنجان در روز تقلیل یابد و در روز 41 مصرف آن قطع شود . بعد از طی یک ماه مجددا مصرف چای کامبوجا به طریقه ذکر شده آغاز شود.بهتر است چای کامبوجا را قبل از وعده های غذایی میل نمایید. لازم به توضیح است که با توجه به این که چای کامبوجا به سرعت باعث کاهش قند خون بدن می شود در مصرف آن باید توجه زیادی انجام شود و با ظهور علائم افت قند خون مصرف آن را به بعد از وعده های غذایی منتقل نمائید. تهیه و تنظیم : مهندس سنندجی کارشناس ارشد باغبانی
کشت در کيسه: يکي از رايج ترين روش ها در کشت قارچ در اکثر نقاط جهان است. بعضي از مزاياي آن به شرح زير است. 1- ريسک کمتري نسبت به روشهاي ديگر کشت دارد. 2- کنترل آسان آفات و بيماريها 3- امکان کشت در تمام طول سال 4- بازگشت سريع سرمايه 5- سرمايه گذاري اوليه کم 6- امکان کشت در خانهروش کار : ابتدا بستر خود را انتخاب نماييد .اگر از کاه استفاده مي کنيد بهتر است ابتدا کاه ها را خرد کنيد . براي ضدعفوني کردن کاه ها بايد آنها را بجوشانيد. براي اين کار بهتر است ابتدا کاه ها را به مدت 45 دقيقه در آب جوش قرا دهيدسپس کاه ها را به مکان تميز برده و منتظر بمانيد تا آب اضافي آن خارج گردد . رطوبت مطلوب به نحوي است که وقتي يک مشت کاه را در دست فشار مي دهيد چند قطره آب از آن بچکد. پس از ريختن کاه ها در پلاستيک بهتر است چند سوراخ در کف پلاستيک ايجاد نماييد تا آب اضافی آن خارج شود. کاههاي ضد عفوني شده را تا ارتفاع حدود ۵۰ سانتيمتر در داخل کيسه هاي پلاستيکي ريخته و با دست خوب فشرده نماييد،و اسپاون قارچ صدفی را به صورت لایه لایه بر روی آن بپاشيد و اين عمل را تا پر شدن کامل پلاستيک انجام دهيد. ميزان بذر هر کيسه بستگي به مقدار کاه و اندازه کيسه حدود 200-500 گرم مي باشد . ميزان رطوبت دما نور و ديگر شرايط در دوره هاي رشد بسيار مهم است . کيسه هاي آماده شده را به مکاني تميز و فاقد آلودگي با حرارت 20-30 درجه سانتيگراد برده .ميزان دما در هفته اول بسيار مهم مي باشد . بعد از سفيد شدن کامل پلاستيکها با ميسليومها ( 20 تا 30 روز بعد از کاشت ) پلاستيکها را با تيغ برش دهيد تا قارچها فضاي مناسب براي رشد داشته باشند. تامين رطوبت در اين دوره بسيار اهميت دارد. مناسبترين رطوبت هوا 85 تا 90 درصد مي باشد . حداکثر تا يک هفته بعد از برش پلاستيکها قارچهاي کوچک در بدنه بستر ظاهر و پس از چند روز بزرگ و قابل برداشت خواهند شد. بهترين زمان برداشت زماني است که لبه هاي قارچ به سمت بالا بر نگردد . براي برداشت قارچ مي توانيد ساقه قارچ را با دست گرفته و بپيچانيد. در صورت رعايت کامل شرايط و حفظ دما، نور، رطوبت و غيره با روش فوق مي توانيد 3-4 هفته قارچ برداشت نماييد. فاصله کيسه ها از يکديگر حدود 30 سانتيمتر بايد باشد تا از تداخل کلاهکهاي قارچ با يکديگر جلوگيري گردد . در مکان هاي کوچک براي حفظ رطوبت مي توانيد با اسپري نمودن بدنه بستر از خشک شدن آن جلوگيري کنيد و اگر چنانچه بدنه بستر خشک شد مي توان نسبت به آبياري آن اقدام نمود. براي بالا بردن ميزان رطوبت مي توانيد کف اطاق را دائما با آب خيس نماييد. براي تشکيل کلاهک و تغيير رنگ آن نور کافي لازم است. نور طبيعي اطاق، براي کشت کافي است. از ورود حشرات، بيماري ها و آلودگي ها به داخل مکان پرورش حتما ممانعت گردد.
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر